· تاریخ شفاهی

تاریخ شفاهی روشی است برای انجام تحقیقات تاریخی از طریق مصاحبه­ های ضبط شده از گفت و گوی میان فرد راوی که دارای تجربه­ های شخصی از وقایع مهم تاریخی بوده و مصاحبه­ گر آگاه که با هدف افزودن مطالب به اطلاعات تاریخی موجود انجام می­شود. تاریخ شفاهی در واقع جمع­آوری و مطالعه اطلاعات تاریخی در مورد افراد، خانواده­ها، وقایع مهم یا زندگی روزمره با استفاده از نوارهای صوتی، نوارهای ویدیویی یا رونویسی مصاحبه­های برنامه­ریزی شده است. این مصاحبه­ها با افرادی انجام می­شود که در رویدادهای گذشته شرکت کرده و یا آنها را مشاهده کرده­اند و خاطرات و برداشت آنها از این موارد به عنوان یک تجربه شنیداری برای نسل­های آینده حفظ می­شود. تاریخ شفاهی بر آن است تا از دیدگاه­های مختلف به مجموعه­ای از اطلاعات دست پیدا کند که بیشتر آنها یا در منابع مکتوب یافت نمی­شود و یا اینکه به موضوعات، وقایع، حوادث و پدیده­ های تاریخی و زوایای پنهان و پیدای آنها از منظری نو نگاه می­شود. تاریخ شفاهی پس از جمع­آوری اطلاعات به روشهای ذکر شده، آنها را در قالب یک اثر مکتوب (منتشر شده یا منتشر نشده) جمع­آوری می­کند تا در بایگانی­ ها و کتابخانه ­های بزرگ حفظ ­شود. دانش ارائه شده توسط تاریخ شفاهی (Oral History) از آن جهت منحصر به فرد است که دیدگاه ضمنی، افکار، نظرات و درک مصاحبه شونده را در شکل اصلی خود به اشتراک می­گذارد. از تاریخ شفاهی می­توان همراه با سایر منابع اولیه و همچنین منابع ثانویه برای درک و بینش­های بیشتر و دقیق­تر در حوزه تاریخ استفاده کرد. این اصطلاح گاه به معنای عام ­تر، برای اشاره به هرگونه اطلاعات درباره وقایع گذشته توسط راوی به کار می­رود. دائرالمعارف کلمبیا درباره تاریخ شفاهی چنین می­گوید:
جوامع بدوی برای حفظ سابقه گذشته در غیاب تاریخ مکتوب، مدتهاست که از سنت تاریخ شفاهی استفاده می­کنند، زیرا در جوامع انسانی سنت مکتوب ­سازی بسیار جدیدتر از سنت روایت­گری می­باشد. استفاده از مطالب شفاهی به مورخان اولیه یونانی هرودوت و توكیدید باز می­گردد، كه هر دو از گزارش­های شفاهی شاهدان استفاده گسترده داشتند. مفهوم مدرن تاریخ شفاهی در دهه 1940 توسط آلن نوینز و همکارانش در دانشگاه کلمبیا توسعه یافت.
امروزه تاریخ شفاهی به یک حرکت بین المللی در تحقیقات تاریخی تبدیل شده است. این امر تا حدی به توسعه فناوری اطلاعات نسبت داده می­شود، به عنوان مثال، مورخان تاریخ شفاهی به دلیل وجود بسترهای ارتباطی در قالب داده­ ها و اطلاعات، در اینترنت امکانات بیشتری برای گسترش این مباحث داشته، و آنها را به راحتی در دسترس دانشمندان، معلمان و افراد عادی قرار می­دهند. از آنجایی که این شیوه­ های جدید انتقال اطلاعات اجازه می­دهد تاریخ از قفسه­ های بایگانی خارج شده، کاربردی تر شود و به جامعه هدف بزرگتری برسد، ماندگاری تاریخ شفاهی را تقویت می­کند. تاکنون‌ برای‌ هویت‌بخشی‌ و هدایت‌ جریان‌ تاریخ‌ شفاهی،‌ انجمن­ ها و مراکز بسیاری‌ تشکیل‌ شده‌ که‌ از آن‌ جمله‌ «جامعه‌ تاریخ‌ شفاهی‌ کانادا» و «جامعه‌ بین‌المللی‌ تاریخ‌دانان‌ شفاهی» در دهه‌ 1970 می‌باشد. به منظور بررسی تاریخ‌ شفاهی ایران‌ نیز تاکنون‌ در خارج‌ از کشور چندین‌ پروژه، مرکز و مو‌سسه‌ تحقیقاتی‌ ایجاد شده‌اند که از جمله به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
پروژه‌ تاریخ‌ شفاهی‌ زنان‌ ایران‌ در بنیاد مطالعات‌ ایران‌ با همکاری‌ بخش‌ تحقیقات‌ تاریخ‌ شفاهی‌ کلمبیا در‌ سال‌ 1982
 پروژه‌ تاریخ‌ شفاهی‌ ایران‌ در مرکز مطالعات‌ خاورمیانه‌ دانشگاه‌ هاروارد (ماساچوست‌ امریکا) به‌ سال‌ 1981.
اما در این میان علی­رغم قدمت علم کشاورزی در ایران و اهمیت راهبردی آن در کشور تا پیش از این فعالیتی در زمینه تاریخ شفاهی کشاورزی صورت نگرفته بود که این مهم به همت کمیته تدوین تاریخ شفاهی کشاورزی ایران امروزه آغاز شده و امید است که در مجموع فعالیتهای آن به حفظ، توسعه، تدوین بخش پر اهمیت تاریخ شفاهی کشاورزی ایران منجر گردد.

آمار کلی
آمار کل بازدید 20001
پربیننده ترین روز 1400/05/01
آمار پر بيننده ترين روز 427
بازديد امروز 1
بازديد ديروز 102

6.1.4.0
گروه دورانV6.1.4.0